TUMRY.
Ach, nie szydź, stary, bo gdybyś mógł wiedzieć.

APRASZ.
Co, gdybym mógł wiedzieć? co? Ha, ha, ha, patrząc na ciebie, wiem już wszystko, wiem co było! co nawet będzie!...

TUMRY.
Co będzie?

APRASZ.
A tak! ciekawe rzeczy zajdą tu niebawem.

TUMRY.
Nie rozumiem ciebie.

APRASZ
(wskazując na wracającą Azę).
Ona ci to wkrótce wytłomaczy.


Scena III.
APRASZ — PUZA — JAŃCIA — CYGANIE — CYGANKI — TUMRY — ASA.

TUMRY
(do siebie).
Aza!