Córka wodnicy : baśń
(Ostrowska Bronisława)
" Aż stało się, iż królowi rządzącemu Otoczą narodziło się dziecię przedziwnej piękności. Dziecię rozwijało się szybko, ku radości matki i dumie ojca, a piękność zdała się w niem rosnąć z dniem każdym. Było tak piękne, że człowiek żaden nie zdołał niczego odmówić..."

Córki zmarłego pułkownika
(Mansfield Katherine)
" — Bardzo dobrze — powiedziała Konstancja. — Przyszło mi do głowy — rzekła szybko Józefina — że dziś po południu, po wręczeniu jej pieniędzy, powiem: „Mojej siostrze i mnie będzie bardzo miło — po tym wszystkim, co pani dla nas zrobiła — jeżeli zechce pani pozostać..."

Cecylja z Platerów Ożarowska : obrazek z życia rzeczywistego
(Nakwaska Karolina)
" Niewiastę cnotliwą gdzie znajdzie?.. (z Pisma św. ) W dzisiejszych czasach ileż to złego i przewrotności zewsząd się oczom przedstawia, tak w życiu rzeczywistem jak i w literaturze! Pisarze nowożytni z upodobania, jakby na wyścigi, najohydniejsze zwykli malować czyny, i..."

Censura lata super anonymo opusculo cui titulus: "Nauka poznawania ludzi"
(Łętowski Ludwik)
" tak jak aniołowi było, a tym dla niego byłaby wolność, Historya matki Ewy codziennie się powtarzała". Sententia ista est de haeres i suspecta, evolvi etenim ex ca potest, quod Eva non uti Scriptura narrat, eommestione fructus vetiti, sed lupsu carnali peccaveril, eo magis, quia non..."

Cervantes w Polsce. 1, "Don Kichot" a "Dziady" wileńsko-koweńskie
(Matkowski Zygmunt)
" de l'Universite de Grenoble". — dla rozszerzenia zaś wiedzy u najobfitszego jej źródła staje się słuchaczem "Sorbonny" i "College de France" w Paryżu (1908 — 1910 r. ). Okres nauki uniwersyteckiej kończy uzyskany we Lwowie, po znamienicie złożonych egzaminach ścisłych, dyplom..."

Cesarz : wedle francuzkiej prozy Legenda I
(Lenartowicz Teofil)
" Sewerynowi hr. Mielżyńskiemu w dowód wysokiego szacunku ofiaruje Teofil Lenartowicz   "

Cham cz. 1
(Orzeszkowa Eliza)
" grążonymi w przezroczystej wodzie, złotawymi stopami leżał stos lekkich, mokrych gałganków. Z niejakim też zadziwieniem na nią patrzał. Jak mogła tak prędko z płaczu przejść w tak wesoły, aż zanoszący się śmiech? Przy tym nie wiedzieć dlaczego, i brała mu z ręki swoją..."

Cham cz. 2
(Orzeszkowa Eliza)
" że ledwie garść przy sobie utrzymałem... ale bałem się — mówi — boby do policji zaprowadzili..." Znowu przestała mówić, do najwyższego już stopnia ciekawa, jakie wrażenie sprawi na Pawle wiadomość Maksyma. Teraz to już pewnie przeklinać i ostatnimi słowami łajać ją..."

Cham cz. 3
(Orzeszkowa Eliza)
" Już ja dziś poznałam, że to nie boska wola, tylko ludzka robota... Dziś wieczorkiem kopytniku nagotuję i jej do picia przyniosę... kopytnik od zrobionego najlepszy, ale biedy nie pomoże, to co innego pomoże... Paweł milczał długo, aż ramionami wzruszając odpowiedział: — Czy ja..."

Charakterystyki literackie pisarzów polskich. T. 5, Kornel Ujejski
(Mazanowski Antoni)
" dziestolecie (1830—1850) pełne rewolucyi na różnych punktach Europy. Skutkiem tych burz i tego wrzenia była niemoc społeczeństw, straszne obezwładnienie i groźne widmo upadku. Znakomity mąż stanu i genialny pisarz tak je charakteryzuje w 1847 r.: "Naokoło nas świat cały..."

Charitas cz. 1
(Żeromski Stefan)
" jak na dłoni - od kościoła San Gervasio, niemal już wiejskiego, który wobec tylu murowanych przepychów w prostocie swej dochodził do prostactwa - od wielkiego pola ćwiczeń wojskowych aż do pozamiejskich i zarzecznyeh wzgórz z mgłami drzew, osłaniających Monte Olivetto, Viale dei..."

Charitas cz. 2
(Żeromski Stefan)
" gołymi pałaszami... - Prawda! - zawrzaśli wszyscy chórem. - Z gołymi pałaszami stały nad małymi dziećmi! Pistolety babom do łbów przymierzały! Biły, kopały! Chór ten rwał się w powietrzu pod straszliwym wzrokiem komendanta. Zimno przemknęło przez całą gromadę i..."

Charitas cz. 3
(Żeromski Stefan)
" - Spełń to, co ci mówiłem! Spełnisz? - Nie. - Zaklinam cię na imię matki! - Jeżeli pan po to do mnie przyszedł, żeby mię matką straszyć i nią mi serce łamać... Mnie serce z piersi ucieka... A on mi matkę wypomina! Daj mi pan jakiego wina albo jakiej mocnej trucizny, jakiej..."

Chata wuja Toma cz. 1
(Stowe Harriet Elizabeth)
" - Rozumie się, rozumie się! Nawet bardzo, że tak powiem, zrozumiałe!... Te baby od razu w bek, lament, krzyki, spazmy!... Myśli pan, że sprawia to komu przyjemność? Trzeba się do tego zabierać umiejętnie, że tak powiem... Ot wyśle pan matkę na tydzień - co? - i wszystko pójdzie..."

Chata wuja Toma cz. 2
(Stowe Harriet Elizabeth)
" - Chciałam się kuzyna zapytać, czyją własnością jest Topsy - moją czy twoją? - Wszak mówiłem, że kupiłem ją specjalnie dla kuzynki. - Nie wystarczą mi słowa, ja muszę mieć dokument, stwierdzający, że Topsy jest moją własnością. - Ach, droga kuzynko - ze śmiechem..."

Chata za wsią : dramat ludowy w 5 aktach ze śpiewami i tańcami : (rzecz wzieta z powieści J. I. Kraszewskiego) cz. 1
(Galasiewicz Jan Kanty)
" Niech żyje nam Tumry, (bis) Bo dzielny, bo zuch, W pokoju Czy znoju, On hula, on tańczy, On robi za dwóch. Jak stal mocna jego ręka, Kiedy, zlany potem, Wali sztabę młotem, Aż kowadło pod nim pęka! Jego twarz młodością lśni, W oku ma ogniste skry; Na cześć jego w jeden..."

Chata za wsią : dramat ludowy w 5 aktach ze śpiewami i tańcami : (rzecz wzieta z powieści J. I. Kraszewskiego) cz. 2
(Galasiewicz Jan Kanty)
" Scena IV. MOTRUNA — BADYLAK — GRZMOTUŃ — PAROBCY DZIEWCZĘTA — LUD — po chwili FILIP I MAKSYM. (Lud grupami ukazuje się na scenie — widząc Motrunę, zatrzymuje się) BADYLAK. Tfu! szczezaj do licha, wiedźma na drodze!... PAROBCY. Chyba naumyślnie pod nogi włazi...."

Chałat
(Gomulicki Wiktor)
" Byłem w owym czasie wybredny w jedzeniu, w odzieży, w stosunkach z ludźmi. Poszukiwałem ciastek o nadzwyczajnym smaku; używałem mydła i pomady z niezwykłymi zapachami; nakładałem czapkę przed zwierciadłem; nosiłem rękawiczki. Kilku zaledwie z licznego grona kolegów dopuściłem do..."

Cher-Amour - pomyleniec gwoli brzucha
(Leskow Mikołaj S.)
" — Nikogo nie ma u pana? — Nikogo. — Zgoda. I nieznajomy ruszył za gospodarzem godnie i bez pośpiechu przebierając krótkimi nóżkami, wszedłszy zaś usiadł i nie zdejmując kapelusza spytał od razu: — Czy nie ma pan pracy? — Pracy?! — Tak, czy nie ma pan jakiej pracy?..."

Chełmianie : opowiadanie z lat 1792-1796 cz. 1
(Kraszewski Kajetan)
" Conipedes imposuit, qui beneficium fecit.   I.   Byłem na ten czas na dworze Kodeńskim, kiedy się nowa zawiązywała Konfederacya, a JW. Generał Artylleryi Kor. Potocki wraz z Hetmanami Rzewuskim i Branickim zjazd uczynić mieli powszechny w Brześciu dla..."

Chełmianie : opowiadanie z lat 1792-1796 cz. 2
(Kraszewski Kajetan)
" mo niby uprzejmego przyjęcia, czułem się tu cale obcym człowiekiem, co mnie boleśnie jakoś dotykało — pocieszałem się tylko w myśli, że czas i bliższe poznanie może te lody roztopią. Zaledwieśmy od obiadu wstali, białogłowy przez sień na przeciwek odeszły, obrus..."

Chełmianie : opowiadanie z lat 1792-1796 cz. 3
(Kraszewski Kajetan)
" funkcyi rozmiłowany, iż powiedzieć by można, że każda rzecz była u niego poślednią a koń najpierwszą. Nie rachowaliśmy na liczny zjazd w tym roku do Łęcznej, aliści nad wszelkie spodziewanie ruch się okazał wielki; zakordonowej szlachty siła się zjawiło, tabun wprawdzie jeden..."

Chmury
(Arystofanes)
" ilu tam winienem i obliczył procent. (niewolnik przynosi księgę, Sterpsiades przewraca karty i czyta) Dalej,... cóż winienem?... Min dwanaście Pazji...... Za cóż te dwanaście?... Na com je pożyczył?...... Tegom przeć wierzgacza kupił, nieszczęśliwy;... Oby wpierw mi ślepie oba..."

Chochlik-psotnik
(Orzeszkowa Eliza)
" a w po ż odze przez to powsta ł ej sp ł on ęł o kilkana ś cie dom ó w innych. Tote ż gdy dwaj uzbrojeni ż o ł nierze do ł awy obwinionych wprowadzili tego chudego smyka w wi ę ziennej siermi ę dze, s ę dziowie cali przemienili si ę w badawczy wzrok...."

Chor i Kalinycz
(Turgieniew Iwan)
" satysfakcji dźwignął do góry uśmiechającego się z przymusem psa i położył go na dnie wozu. Wasia szarpnął lejcami. Ruszyliśmy. — A oto moja kancelaria — znienacka rzekł do mnie pan Połutykin wskazując na niewielki, niski domek. — Chce pan wstąpić? — I owszem. — Jest..."

Chore dusze . T. 2 : powieść w dwóch tomach cz. 1
(Kraszewski Józef Ignacy)
" Dni kilka upłynęło od obiadu u pani Lizy, którą brat zaczynał w najmniejszych jej ruchach i słowach śledzić z podejrzliwym niepokojem i obawą, tak stan jej zdrowia, ducha i humoru wydawał mu się nadzwyczajnym. Przypisywał on to wpływowi klimatu i, chociaż pobyt w Rzymie był dla..."

Chore dusze . T. 2 : powieść w dwóch tomach cz. 2
(Kraszewski Józef Ignacy)
" ranek łagodny i gotów dla miłości księżny zgodzić się na wszystko. — Zgódź się więc na to, abyśmy powrócili do sztuki — rzekła księżna Teresa. — Z największą przyjemnością: do sztuki, do sztukowania, do sztuki mięsa, do czego tylko księżna rozkaże — z udaną..."

Chore dusze . T. 2 : powieść w dwóch tomach cz. 3
(Kraszewski Józef Ignacy)
""

Chore dusze. T. 1 : powieść w dwóch tomach cz. 1
(Kraszewski Józef Ignacy)
" Wieczór był jesienny, ostatnich dni sierpnia w Rzymie, z którego w tym miesiącu ucieka kto może, do którego w tej porze nie przebywa nikt, oprócz tych co ich konieczność jakaś zagna do wiekuistej stolicy. Na drugiem piętrze domu na Via Sistina okna stały otworem i gorąco, pomimo..."

Chore dusze. T. 1 : powieść w dwóch tomach cz. 2
(Kraszewski Józef Ignacy)
" w portrecie Ary Sheffera — bo rad był go naśladować... niestety! — Ja! — zawołał z ciężkiem westchnieniem — ja skazany jestem na przejście po tej ziemi, nie zostawując trwałego śladu po sobie. Wina to mojego niedołęztwa, czy natury ducha tego, który żyje we mnie? ja nie..."

Chore dusze. T. 1 : powieść w dwóch tomach cz. 3
(Kraszewski Józef Ignacy)
" nie nawykłem za granicą do takich objawów sympatyi dla nieznajomych ziomków. — Kobieta, proszę pana! — odparł nieco zmieszany hrabia. — Położenie, którego się domyślać łatwo mimowolnie obudzać musi współczucie. — Niech-że się hrabia uspokoi — rzekł Wiktor. —..."

Choroby osobowości cz. 1
(Ribot Théodule)
" przez się zdoła się usprawiedliwić, rozpatrzę kolejno organiczne, uczuciowe i umysłowe warunki osobowości, kładąc szczególniejszy nacisk na anomalie i zaburzenia; w ostatecznym wywodzie będziemy mogli zgrupować na nowo te rozłączone pierwiastki.     II...."

Choroby osobowości cz. 2
(Ribot Théodule)
" organiczna jest podstawą wszystkich swych form najwyższych, będących tylko jej udoskonaleniem. Indywidualność organiczna jest podstawą wszystkich najwyższych form osobowości, będących tylko pewnego rodzaju jej udoskonaleniem; o osobowości powtórzę to samo, co mówiłem o pamięci:..."

Choroby wieku. T. 1-2 : studjum pathologiczne cz. 1
(Kraszewski Józef Ignacy)
" to łez gdy wznoszą Ludowe, pamiętają dobrze by na węgielnym kamieniu złożyć lalka sztuk monety, różnego rodzaju grosze zamknięte w skrzyneczce. Tak — w średnich wiekach, wszelki gmach, każda budowa z kamienia czy z ducha, kościół i państwo spoczywały na wierze w wartość..."

Choroby wieku. T. 1-2 : studjum pathologiczne cz. 2
(Kraszewski Józef Ignacy)
" interesa musiała porzucić w bardzo złym stanie, wszystko to spada na mnie. — Ale należałoby, albo nam pojechać, albo ich tu wezwać... wszak nikogo na świecie nie mają. — Tak jest, coś się zrobi dla nich, obmyślimy - odparł gospodarz — opuścić ich tak niepodobna... Majątek..."

Choroby wieku. T. 1-2 : studjum pathologiczne cz. 3
(Kraszewski Józef Ignacy)
" wystawia najstraszniejszy kontrast bogactwa materjalnego i nędzy moralnej, odrętwiałości i zestarzenia straszliwego. Nigdzie jeszcze równolegle postęp materjalny nie sprowadził za sobą rozwinienia i spotęgowania moralnego — chleb będzie, ale serc nie stanie. Ludzie sumienniejsi..."

Choroby wieku. T. 1-2 : studjum pathologiczne cz. 4
(Kraszewski Józef Ignacy)
" w oku, ale po chwili namysłu ochłodła i musiała się trochę zastanowić, nad tem co jej zrobić wypadało. Interes o summę posagową nie był jeszcze skończony, któż wie? trochą grzeczności można by go na lepszej postawić stopie, obrazą osobistą pogorszyć. Emilja będąca..."

Choroby woli cz. 1
(Ribot Théodule)
" Ta ostatnia niezależnie od naszego na nią poglądu, niezależnie od tego, czy widzimy w niej czynność, własność lub zdolność, pozostanie zawsze zjawiskiem trwałem, takim stanem duchowym, co do którego wszyscy mogą się porozumieć. Wola — przeciwnie rozprasza się w pojedyńczych..."

Choroby woli cz. 2
(Ribot Théodule)
" ruszającym (moteur) t.j., że wielka ilość jego pierwiastków służy do wytwarzania ruchu i że nie ma ani jednego stanu świadomości, któryby w jakimkolwiek stopniu nie posiadał pierwiastków ruchowych. Wynika ztąd, iż wszelki stan uwagi każe przypuszczać istnienie owych..."

Chorągiew słowiańska do grobu świętego Cyryla w Rzymie
(Lenartowicz Teofil)
" Wstęp. Pochwalmy bracia niebieskiego siewcę, A złotem piórem niech spiszą, pisarze, I niech zawiesza, pismo na cerkiewce, W tym kraju lubym i na każdej farze, Orędzie święte w drogę wielką, nową, Na kmiece życie i kwitnące słowo. "

Choć jeno Polską chodzę... : poezje cz. 1
(Laskowski Kazimierz)
" Nie idę ja po drodze Co wiedzie do gwiazd! słońca! Po ziemi swojej chodzę Po Polsce, hen! do końca! I mam ja, co mi trzeba W wędrówce tej tułaczej: Czasami okruch chleba I serca człek obaczy! I mam ja państwo własne Dla śpiewek i kapele... Czasami w nocki jasne Miesiączek mi się..."

Choć jeno Polską chodzę... : poezje cz. 2
(Laskowski Kazimierz)
" Do ostatniego skruszyć się oddechu I iść z narodem i trwać przez czas luty! Ale ten szlachcic palił dłonie lontem I w ogniu miewał gołą pierś... przed frontem! Ale ten szlachcic gdy było potrzeba, Gdy mu dzwoniła pieśń Bogarodzicy, Od ust odjęty dawał okruch chleba, Ostatnią..."

Chronologija książąt i królów polskich w r. 1818 wierszem napisana
(Morelowski Józef)
" EPOKA II. KSIĄŻĘTA I KRÓLOWIE Z RODU PIASTA. od r. 861 do r. 1386. KSIĄŻĘTA. 1. Piast, cnotliwy i rnądry mieszkaniec Kruszwicy, (842). Uszczęśliwiał kraj, siedząc na polskiej stolicy. 2. Toż syn jego Ziemowit gromił cudzoziemców, (860. 31). Prusów, Węgrów, Pomorzan..."

Chrzest : fantazya polska cz. 1
(Nalepiński Tadeusz)
" PRZEDMOWA AUTORA.   Od lat kilku przemawiam do ludzi z pism i książek własnych. Dawno dostrzegłem, że jako człowiek piszący, winienem być smutnym. Niema bowiem smutniejszego losu, jak los autorów polskich i słowa polskiego w ich ojczyźnie. Dlatego to książki polskie, o ile..."

Chrzest : fantazya polska cz. 2
(Nalepiński Tadeusz)
" Mogiła ojca... Aleja — sztachety — las krzyżów, tysiąc Golgot skamieniałych.. Tu myśli mojej kolebka — niestety — na rumowisku myśli rozszalałych... Spójrzcie: tryskają z krzyżów jak sztylety, a czasem, jako zastęp mnichów białych, czasem — jak zbrodni kły szczerzone..."

Chrześcijanie
(Andrejew Leonid)
" obawia się, że w swych zeznaniach może napotkać na coś niemiłego, niewygodnego dla świadka osobiście — rozumiecie? Więc na takie pytania, zgodnie z prawem, wolno świadkowi nie odpowiadać. No co, teraz zgoda? — Nie. Głos młody, młodszy od twarzy, brzmi zdecydowanie i jasno;..."

Chrześcijanin powieść na tle stosunków amerykańskich cz. 1
(Caine Hall)
" Księga pierwsza. W świat. "

Chrześcijanin powieść na tle stosunków amerykańskich cz. 2
(Caine Hall)
" kunów stał się szorstkim i niegrzecznym, padłam ofiarą dyabelskiej pokusy i wybuchnęłam śmiechem. Na nieszczęście, Siostra Allworthy nadeszła właśnie na tę scenę i znowu pokazała mi swe ostre ząbki. Jednem słowem, była to noc czarodziejska i cudowna. Nigdy w życiu jeszcze nie..."

Chrześcijanin powieść na tle stosunków amerykańskich cz. 3
(Caine Hall)
" — Straszne! — powtarzał. — Straszne, myśleć o kimś ciągle i drżeć z obawy, czy się nie stało co złego... Biedna Polly... Ona tego nie warta, ale cóż to znaczy? Krew jest krwią, a uczucie jest uczuciem, i Bóg tylko silniejszy nad nie. W kilka dni potem niebo stało się..."

Chrześcijanin powieść na tle stosunków amerykańskich cz. 4
(Caine Hall)
" — Leż spokojnie, Bracie, Bóg przyjmie upokorzenie twego ducha. — Nie, nie! Pozwól mi uklęknąć obok siebie. Modlitwę za konających — mów ze mną, Bracie, razem. Mówmy razem: O Panie... — O Panie, zbaw sługę Twego... — Który położył w Tobie zaufanie. — Ześlij mu pomoc..."

Chrześcijanin powieść na tle stosunków amerykańskich cz. 5
(Caine Hall)
" — Pójdź ze mną tędy — rzekł John i prowadził ją wzdłuż ciemnych murów Lincolns's Inn Fields, a dziewczyna opowiadała mu swoją historyę. Mieszkała w domku za kościołem. Ponieważ musi pracować na życie, oddała pani Jupe dziecko na opiekę. To prawda, że powierzyła je..."

Chrześcijanin powieść na tle stosunków amerykańskich cz. 6
(Caine Hall)
" — Co tu robisz? — pytała Róża. — Nie pytaj! O, jestem zgubioną! Co ja zrobiłam? Boże, przebacz! przebacz! — Biedne dziecko! — Zabierz mię do domu, Różo. I nie zostawiaj mnie samej, najdroższa, nie zostawiaj dziś samej! Nazajutrz o świcie Bracia Gretsemane zgromadzili się w..."

Chrześcijanin powieść na tle stosunków amerykańskich cz. 7
(Caine Hall)
" znieważono i zraniono. Teraz leży w mieszkaniu Agaty. Musiano go tam umieścić, gdyż było najbliżej, a choć zbójcy zniknęli, skoro tylko upadł, kobiety się lękały nieść go przez ulice. Policya znalazła się nakoniec, i teraz posłano po doktora. Matka Pincher jest przy nim......"

Chrześcijaństwo i katechizm
(Witkiewicz Stanisław)
" nymi. Cóż więc mówić o religii, która dotyka najbardziej bezpośrednich, najsubtelniejszych zagadnień bytu ludzkiej duszy, która się opiera na najściślejszym związku uczucia e myślą i którą zawsze wykładali ludzkości apostołowie, święci, nie pedagogowie uzbrojeni w szkolny..."

Chwile cz. 1
(Orzeszkowa Eliza)
" Nibyto jeszcze koniec lata, a niby początek jesieni. Kalendarz juliański mówi, że to ostatnie dni sierpnia, a gregoryański, że pierwsze września. Mniejsza o to. Kalendarze i podział czasu na miesiące — rzecz ludzka, a natura czyni swoje. Teraz uczyniła tak, że pierwszy rąbek..."

Chwile cz. 2
(Orzeszkowa Eliza)
" tów nielicznych, lekkich, kobieta wysoka i w szczupłości swej bardzo zgrabna, ze śmiałą gęstwiną ciemnych pierścieni włosów nad oczyma chmurnie błyszczącemi pośród zmiętej nieco cery, szybko postąpiła ku wchodzącej i objąwszy ją ramionami, w milczeniu złożyła dwa..."

Chwile cz. 3
(Orzeszkowa Eliza)
" — A nad moją nie dzwoni! — szepnęła. Zaczęła zapytywać mię o moją matkę, o powierzchowność jej, charakter, wiek, w jakim umarła. Odpowiadałem zrazu dlatego tylko, aby jej dogodzić i zwierzeniami odpłacić niejako za zwierzenia, lecz potem, coraz więcej, coraz więcej..."

Chwile cz. 4
(Orzeszkowa Eliza)
" chałem żar jej źrenic, purpurę ust, słodycz obejścia się, dowcip rozmowy, powierzchnię, powierzchnię, z której, jak pszczoła z kwiatu, zbierając miody, mniemałem, że płacę sowicie, gdy nawzajem powierzchnię swoją jej do kochania oddaję. To bardzo powszechne. Rzecz sprowadza..."

Chłop cz. 1
(Łoś Wincenty)
" Дозволено Цензурою Варшава 29 Мая 1897 г. "

Chłop cz. 2
(Łoś Wincenty)
" niej to stało, to siedziało kilku gospodarzy, w wysokich baranich czapkach mimo letniej pory, i zabawiali ją rozmowę. Jabłońska wyglądała rozpromieniona i szczęśliwa, ubrana była strojniej, ale mimo to wyglądała mało co schludniej, tylko nieco młodziej niż zwykle. Kolorowa chusta..."

Chłopi cz. 1
(Balzac Honore De)
" Stanąłem w osłupieniu na widok jadalni. Najpierw sufit malowany al fresco w stylu włoskim, strojny w przedziwnie kapryśne arabeski. Kobiety ze stiuku rozpływają się w liściach podtrzymujących kosze owoców. W wolnych przestrzeniach między tymi kobietami cudowne malowidła jakiegoś..."

Chłopi cz. 2
(Balzac Honore De)
" Na propozycję wina kobiety wymieniły spojrzenia dowodzące, że druga klasa Soulanges miała do tego napoju słabość nie mniejszą niż chłopi. Socquard wyszedł oszacowawszy kupieckim spojrzeniem pojemność czcigodnego towarzystwa. Partyjka zaczęła się na nowo z ożywieniem, jakie..."

Chłopska dola : z notatek hreczkosieja
(Laskowski Kazimierz)
" wąsie, chłopek w opasanej krajką świtce, ekonom koniecznie z batogiem, czasami sylwetka żyda arendarza lub faktora, jednem słowem ów światek zapadły, pędzący żywot cichy na mazowieckich piaskach, błotach poleskich i krakowskiem podgórzu, owa parafiańszczyzna, pełna rodzimych..."

Ci i tamci : T. 1 powieść z czasów kampanii węgierskiej. cz. 1
(Jeż Teodor Tomasz)
" ROZDZIAŁ I. W mniemaniu własnem wielki z niego był wojownik, bystry polityk, głęboki dyplomata, niepospolity administrator, znakomity ekonomista i finansista, niezrównany jurysta, znakomity uczony, kuty teolog, biegły znawca literatury i sztuk pięknych. Mniemanie to usprawiedliwiały..."

Ci i tamci : T. 1 powieść z czasów kampanii węgierskiej. cz. 2
(Jeż Teodor Tomasz)
" w ucho utkwił, w ucho, nawiasem powiedziawszy, małe i bardzo kształtne, nadął się i milczał. Marcin Glauber, podrygując, kroczkami drobnemi do siedzenia przyskoczył, zanim usiadł całem ciałem wykonał ruch ogólny, jak czynią Żydówki, gdy w plecach świerzbienia doznają; gdy zaś..."

Ci i tamci. T. 2 : powieść z czasów kampanii węgierskiej T. T. Jeża. cz. 1
(Jeż Teodor Tomasz)
" się także l a haute finance, i to bardzo zręcznie, w jednej bowiem osobie łączą się często najsprzeczniejsze kierunki. — Ale — zaczęła księżna, zwracając się do najstarszego syna — jak ty poradzisz sobie dans cette bagarre? — O mnie się nie troszcz, mamo —..."

Ci i tamci. T. 2 : powieść z czasów kampanii węgierskiej T. T. Jeża. cz. 2
(Jeż Teodor Tomasz)
" — O tak. Książę już prawie na wiarę demokratyczną przekabacony. — Jak? przez kogo? — Przez kogo, powiedzieć nie mogę, ale — dodał z akcentem samochwalczym — za mojem upoważnieniem. — Książeby nad gwardya narodową objął dowództwo? — Gdyby gwardya narodowa w pole..."

Ci i tamci. T. 3 : powieść z czasów kampanii węgierskiej cz. 1
(Jeż Teodor Tomasz)
" stowany, jak szeregowiec przed oficerem stać winien. Okiem Andrzeja zmierzył i zapytał: — Co on tu robi? — Mój dawny znajomy. W odwiedziny do mnie przyszedł. — Ze znajomymi tego rodzaju na baczności się mieć potrzeba. Honwedzi kradną karabiny. Książę tej rozmowy, jak wogóle..."

Ci i tamci. T. 3 : powieść z czasów kampanii węgierskiej cz. 2
(Jeż Teodor Tomasz)
" — Bardzo pięknie — książę na to. — A zatem — podchwycił Glauber — wasza książęca mość za pospolitem ruszeniem się oświadczasz? — Ani za, ani przeciw — odparł książę. — Pochwalasz jednak. — Pochwalam sentymenty, z których myśl ta powstaje, zapatrując się na..."